روز معلم مبارکباد

 

کلاسهای دبستان شگفت پنجره هایی به روشنایی بود

که واژه واژه ی سرمشق های ریز و درشت

کلید رمز شکوفایی و رهایی بود

چه کودکانه بر آن آب تن زدیم و گذشت

                   کتابهای دبستان چو تل گندم بود

                 که ما چو مور از آن دانه ای سوا کردیم

    و گنج باد آورد               بدون سرزنشی

                 از کسی رها کردیم

کسی نگفت که این پندها                 و این امثال

                                 شکوفه های درختی به قدمت بشر است

                    کسی نگفت که فواره چون بلند شود . . .

 طنین نعره ی تاریخ که . .

آفتاب پس ابرها نمی ماند

صدای چاوش امید که . . .

                                  رنج می طلبد گنج

چراغ روشن در پیش پای دیده ور است

کسی نگفت :

           وگر گفت گوش ما نشنید

  که ما به ترک دبستان شتاب می کردیم

                              ولی نه درک دبستان

          که گنج گوهر بود. .

 و ما از گنج به دیداری اکتفا کردیم

که قدر گوهر و خر مهره پیش طفل یکی است.